تاریخی از همه ی تصاویر

انگار هرچه آوارها بیش‌تر بر سرِ بشر می‌ریزد، دلش با شوری تندتر می‌زند. آتش از کناری که هیچ‌کس نمی‌شناخته سر بلند می‌کند. در چشمانِ آدمی امید رنگ می‌گیرد، روشن‌تر می‌درخشد. به‌قولِ ژو بوسکه [ Joë Bousquet ] «آخرین انسان را نمی‌توان کُشت.»٭تاکنون شاعر هیچ‌گاه شعر را برای خود نگفته است و نمی‌تواند فقط برای خود بگوید. رَمبو می‌گوید: «منْ دیگری‌ست.» و هوگو: «آن‌گاه که من برای شما از خودم حرف می‌زنم، از شماست که سخن می‌گویم.» باز ژان دوهو می‌گوید: «شاعر بیش‌تر آن کسی‌ست که اله...

مشخصات وب شاعری هستم بدونِ کتاب شعرِ کاغذیدفتر شعر امیر قاضی پور:https://t.me/ghazipooramirشعرخوانی امیر قاضی پور :https://t.me/amirghazipoorنبوغِ شاعر در به یادآوری است بخوانید...

آنجا که نقشها مست آزادی است . آنجا، آنجا که میشد کشور تو باشد... کشور همیشه بهار . این جهان از آن تست ، یاور دوردست و ناپیدای من . از آن تو و آوازهای تست .● فریدون رهنما بخوانید...