آن کس را که در خود وفور فضیلت دربر دارد، میتوان با یک طفل مقایسه کرد.
مارهای سمی او را نمیگزند.
حیوانات وحشی به او یورش نمیبرند.
پرندگان شکار بر او حملهور نمیشوند.
استخوانهای او ظریف است و رگ و پی او لطیف، ولی چنگ او محکم میگیرد.
هنوز از اتحاد بین مذکر و مونث خبردار نیست، لکن تمام بدن او پر از نیروست.
این امر بدینروست که نیروی حیاتی او در اوج خود است.
او تمام روز فریاد و داد میزند و میگرید، ولی صدایش نمیگیرد.
این امر بدینروست که هماهنگی طبیعی در او در مرتبه اعلی است.
دانستن حقیقت سرمدی اشراق است.
کوشش در فزونی بخشیدن به نیروی حیات، فعلی شوم است.
تلف کردن ذهن سلامتی حیاتی خود را، جز یک فعل خشونتبار چیزی نیست.
آنچه زیاد از حد فعال و با تحرک است، بهزودی فرتوت و ناتوان میشود.
این آن چیزی است که آن را مخالفت با دائو مینامم.
آنچه مخالف با دائو رود، به زودی به پایان میرسد.
لائو تزو ( Lao Tsu)
فارسیی : حسین نصر
